Հիվանդությունից մինչև ազատություն. մարդու իրավունքների ջատագովներն ասում են` հիվանդ դատապարտյալների իրավունքները խախտված են

Հայաստանի արդարադատության նախարարության քրեակատարողական հիմնարկներում և մարմիններում հասարակական վերահսկողություն իրականացնող հասարակական դիտորդների խումբը կրկին ահազանգում է, որ չի լուծվում ծայրահեղ ծանր առողջական վիճակում գտնվող ութ դատապարտյալների պատժի հետագա կրումից ազատ արձակելու հարցը` համարելով, որ նման գործելաոճը` անտարբերությունը, «հանգեցնում է մարդու իրավունքների կոպիտ խախտման»:

Հասարակական դիտորդների խումբը այս տարվա ամռանը հրատապ հաշվետվություններով դիմել էր արդարադատության նախարարությանը այդ ութ դատապարտյալների խնդրով` համարելով, որ նրանց պատժի կրումը անհամատեղելի է նրանց առողջական վիճակի հետ, բացի այդ, ծանր առողջական խնդիրների պատճառով նրանք որևէ վտանգ չեն կարող ներկայացնել հասարակությանը: (Նոր օրենքի համաձայն` հանցանքի ծանրությունը նշանակություն չունի, եթե բանտարկյալը ծայրահեղ վատ առողջական վիճակում է: Նման մարդիկ սովորաբար արդեն մահամերձ են:)

Դատապարտյալների ախտորոշումները համապատասխանում են 2006-ին կառավարության հաստատած` պատիժը կրելուն խոչընդոտող ծանր հիվանդությունների ցանկին` բրոնխիալ ասթմա, սրտի, լյարդի, երիկամների հիվանդություններ, գինեկոլոգիական հիվանդություններ (երեք կին կա նման հիվանդությամբ):

Թեև արդարադատության նախարարությունն արձագանքել է, բայց մինչև այժմ խնդիրը չի լուծվել: Պատժի հետագա կրումից ազատման հարցը լուծում է միջգերատեսչական հանձնաժողովը: Ըստ հասարակական դիտորդների խմբի` միջգերատեսչական հանձնաժողովը մինչ օրս որևէ քայլ չի կատարել որոշում կայացնելու համար, և «նման անտարբերության հետևանքով դատապարտյալներից մեկը երկու անգամ դիմել է ինքնավնասման»:

Հասարակական դիտորդների խմբի նախագահ Արթուր Սաքունցը «ԱրմենիաՆաուի» հետ զրույցում ասում է, որ խնդրի լուծումը ձգձգվում է, քանի որ միջգերատեսչական հանձնաժողովի գործունեության հստակ ընթացակարգեր չկան:

«Չկան հստակ ընթացակարգեր, որոնց համաձայն նշված լինեն ժամկետներ, չափանիշներ, այսինքն` ավելի շատ անհստակություն կա, քան հստակություն»,- ասում է Սաքունցը:

Բացի այդ, արդարադատության նախարարությունը պատասխանել է, որ համաձայն Մարդու իրավունքների եվրոպակական դատարանի նախադեպերի` ոչ բոլոր դեպքերում է, որ հիվանդությունը կարող է խոչընդոտ լինել պատժի կրման համար, եթե դատապարտյալը կարող է համապատասխան բուժօգնություն ստանալ քրեակատարողական հիմնարկում:

«Բայց մենք բոլորս գիտենք, որ Հայաստանում քրեակատարողական հիմնարկների բժշկական ծառայության որակը անհամեմատելի է դրսի բժշկական ծառայությունների որակի հետ»,- հակադարձում է Սաքունցը` հավելելով, որ այդ դատապարտյալներն իսկապես գտնվում են իրենց ախտորոշված հիվանդությունների շատ ծանր փուլում: